Kocie chrzciny: lato i zima w Finlandii


 

Kocie chrzciny: lato i zima w Finlandii - Małgorzata Sidz  

Kolejny wyjątkowy reportaż wydawnictwa Czarne. Autorka Małgorzata Sidz, choć z wykształcenia japonistka, zabiera czytelników wcale nie do Japonii, a do kraju Muminków i Świętego Mikołaja. Stereotypowo? Tak, ale kto, jak nie absolwentka uniwersytetu w fińskim Turku może stereotypy obalić i najlepiej opowiedzieć nam o życiu codziennym, kulcie pracy i świętowaniu w Finlandii, ponoć najszczęśliwszym kraju na świecie?

Czy Finowie są szczęśliwi? Czy to tylko kolejny stereotyp? Według autorki potrafią się bawić bez szczególnych okazji. Pretekst zawsze się znajdzie, choćby tytułowe kissanristiäiset – kocie chrzciny, czyli błahy pretekst do zabawy i… picia.

Książka Małgorzaty Sidz pozwala bliżej poznać naród, o którym w Polsce wiemy chyba wciąż zaskakująco mało. Dowiadujemy się na przykład, że pozornie chłodni Finowie upodobali sobie gorące, argentyńskie tango, dodając do niego jednak rosyjską melancholię. Rokrocznie organizują w porze wakacji festiwal tanga, czyli Tangomarkkinat. Okazuje się również, że polarna zima wbrew pozorom nie jest w Finlandii tylko czasem przytulnej izolacji w ciepłym domu z sauną i „gaciopicia”, czyli upijania się w swoich czterech ścianach. Finowie pomimo mrozów uprawiają sporty zimowe i zapewne dlatego odnoszą tak wiele sukcesów olimpijskich. Podczas mroźnych zim czytają też pewnie kolejne wydania kultowej, heroicznej epopei Väinö Linna Żołnierz nieznany będącej zapisem osobistych emocji autora z czasów wojny.

Autorka poświęca trochę miejsca trudnej historii narodu, w którym swoje miejsce znaleźli przedstawiciele wielu grup etnicznych. Finlandia była przez stulecia podporządkowana Szwecji i Rosji. Do dziś widoczne są w kulturze fińskiej zarówno szwedzkie, jak i rosyjskie wpływy. Finowie posługują się, poza językiem fińskim, także szwedzkim. Małgorzata Sidz twierdzi jednak, że Finom bliżej do Rosjan niż do Skandynawów, choć z tymi ostatnimi, poza wspólną kulturą, wiąże ich także miłość do lukrecji w słonej postaci, czyli salmiakki.

Zachęcamy do poznawania tradycji i kultury współczesnej Finlandii, czytania literatury fińskiej dostępnej w bibliotekach. Odradzamy tylko „gaciopicie”😊

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Gdzie jest ta ulica, gdzie jest ten dom?

W krainie Proroka

Szanujmy wspomnienia