co w książce piszczy czyli... BLOGOWANIE PŁOCKICH BIBILIOTEKARZY

Dziesięć stron świata

2012-02-22T08:30:00.001+01:00

Kolejna, godna polecenia książka wielokrotnie nagradzanej i cenionej przez czytelników autorki.

Dziesięć stron świata to dziesięć opowiadań, dziesięć kultur i dziesięciu bohaterów, których losy rozgrywają się w różnych miejscach na świecie – m.in. w Indiach, Kolumbii, na Białorusi, w Danii, Japonii, USA i w Polsce.

Pozornie niezwiązane ze sobą historie prezentujące odległe rzeczywistości coś jednak łączy. Czytelnik szybko orientuje się, że motywem przewodnim książki są marzenia piętnastolatków, które w dużej mierze zależą od tego, gdzie przyszli na świat i z jakich domów pochodzą.

Każde opowiadanie to odrębne losy i różne aspiracje, których realizacja wymaga dużej determinacji. Zderzenie marzeń z rzeczywistością czasami bywa bolesne i ma swoją cenę.

Na mapie marzeń znalazły się losy Kolumbijki Cesaria, zarabiającej na życie własnym ciałem i marzącej o karierze tancerki samby, Dunki Emmy, której światem zachwiała wiadomość o ślubie mamy z przyjaciółką, Japończyka Aki, który pomaga swojemu bratu uzależnionemu od internetu, Piotra z Warszawy, któremu przyjdzie zmierzyć się z pokusą zdobycia szybkich pieniędzy za cenę złamania własnych zasad.

Dziesięć stron świata to także książka o podejmowaniu decyzji, odwadze i odpowiedzialności za swoje życie. Bohaterowie muszą dokonać wyboru – mogą zaakceptować rzeczywistość lub próbować ją zmienić, mogą powielać losy swojego środowiska lub próbować wydostać się z niego.

Opowiadania polecam przede wszystkim gimnazjalistom, ale jeśli osoba dorosła sięgnie po tę książkę, to również znajdzie tu coś dla siebie, choćby przypomnienie tego, że na realizację marzeń nigdy nie jest za późno. To także propozycja dla tych, którzy poszukują odpowiedzi na zawsze aktualne pytanie o to, jaki mam wpływ na własne życie, a w jakim stopniu określa nas czas, miejsce, kultura, rodzina i przypadek.

Ola

Nikt nie widział, nikt nie słyszał…

2012-02-16T10:43:00.002+01:00

Nikt nie widział, nikt nie słyszał… to książka zaskakująca i znakomicie napisana. Autorka doskonale panuje nad wielowątkową fabułą, umiejętnie dawkuje napięcie i celnie oddaje stany emocjonalne bohaterów i ich uczucia.

Małgorzata Warda ma dodatkowo dar zainteresowania czytelnika losami bohaterów już od pierwszych stron, co sprawia, że książkę czyta się jednym tchem. Powieść porusza trudny temat osób zaginionych i dramatu, jaki przeżywają zarówno te osoby, jak i ich bliscy. Poznajemy trzy historie. Lena od dwudziestu lat próbuje dojść, co stało się z jej małą siostrzyczką Sarą, która nagle zniknęła z podwórka w Gdyni. Agnieszka, młoda Polka z Paryża, odkrywa, że prawdopodobnie jako dziecko została porwana, a na plaży w Łebie policja odnajduje kobietę, która po latach uciekła od swojego porywacza. Czy któraś z nich jest zaginioną Sarą?

Teraźniejszość i przeszłość przeplatają się, wymaga to więc od czytelnika dużej uwagi, ale warto przeczytać, ponieważ ta książka jest dowodem na to, że polscy autorzy nie mają się czego wstydzić, powieść zapada w pamięć i na długo w nas pozostaje.

Inne powieści Małgorzaty Wardy, również warte polecenia, dla czytelników lubiących trudne tematy i zaskakujące zakończenia: Środek lata, Ominąć Paryż, Czarodziejka.

Iwona L

Jak poranione ptaki

2012-02-03T11:43:00.006+01:00

Książka Jak poranione ptaki to opowieść biograficzna autorstwa Daniela Ratza. We wzruszający sposób autor przedstawił w niej losy swojej rodziny targanej przez wichry historii. Mimo dużej dawki refleksyjności i osobistego charakteru posiada ona nieocenioną wartość poznawczą, zwłaszcza dla osób zainteresowanych problematyką narodowościową ziemi płockiej (głównie okolic Duninowa) oraz tematem wypędzonych rodzin niemieckich. Przodkowie autora byli jednymi z wielu niemieckich kolonistów zamieszkujących tereny nadwiślańskie. Pomimo swojego pochodzenia rodzina „czuła się polską i we własnym polskim kraju”, pracowała i dzieliła losy zarówno Polaków, Żydów, jak i pozostałych Niemców. Przykład potomków Idy i Karola Ratzów odzwierciedla losy rodzin, które wojna skazała na biedę, walkę o przetrwanie i zachowanie zwykłej ludzkiej godności oraz na to najgorsze - śmierć bliskich i tragedię wygnania z rodzinnej ziemi.

Rozdział książki, w którym autor opowiada o pracowitym, pełnym poświęceń życiu swojej matki – Genowefy Gościniak dostarcza najwięcej wzruszeń. Pięknie jest tu opisany moment przyjścia autora na świat, kiedy „Genowefa poszła na łąkę narwać szczawiu dla wracających z kościoła dzieci. W samo niedzielne południe, na pachnącej, ciepłej łące powiła syna”. Wiele faktów, wydarzeń i nazwisk zachowanych w pamięci matki autora po mistrzowsku wpleciono w tę rodzinną opowieść. Atutem książki jest również jej ciepły, barwny i przystępny język oraz objętość, z którą można zmierzyć się w jedno popołudnie.

Iwona

Dewey. Wielki kot w małym mieście

2012-01-27T10:36:00.002+01:00

Dewey. Wielki kot w małym mieście Vicki Myron i Breta Wintera (Kraków 2008) to książka szczególna, książka o tym, jak w jednej chwili może zmienić się życie człowieka i życie całej społeczności. Viki Myron – szefowa Biblioteki Publicznej w Spencer w amerykańskim stanie Iowa opowiada o kocie podrzuconym do metalowej skrzyni na książki. O kocie, którym za zgodą zarządu biblioteki zaopiekowali się jej pracownicy. Dewey mieszkał między książkami 19 lat. Psocił, wzruszał, ale też chorował. Dzięki urokowi rudego kocura biblioteka stała się centrum miasta, ulubionym miejscem spotkań mieszkańców. Jego sława przekroczyła granice państwa. Nakręcono o nim wiele reportaży, napisano wiele artykułów. Ludzie odbywali dalekie podróże, tylko po to, by zobaczyć i pogłaskać jedynego mieszkańca biblioteki w Spencer.

Książka nie jest arcydziełem literackim, ale opowiedziana w niej historia kota, który podbił świat jest niezwykle poruszająca. Jeśli nie jesteście miłośnikami kotów, to z całą pewnością po przeczytaniu historii o Deweyu nimi zostaniecie i – jak twierdzi tłumaczka Anna Bańkowska „będziecie mruczeć z zachwytu”. Przekonacie się, jak mocno obecność zwierzęcia może oddziaływać na rzeczywistość.

Wydawnictwo „Znak”, kontynuując temat, wydało równie wzruszającą książkę Dziewięć wcieleń kota Deweya. Wydaniu drugiej części towarzyszył konkurs literacki skierowany do bywalców bibliotek zatytułowany „I w moim kocie jest Dewey”. Konkurs na opowiadanie, którego jednym z koordynatorów była Książnica Płocka Filia nr 5.

Cieszy nas bardzo, że wśród wyróżnionych autorów była płocka poetka Magdalena Smolińska. Opowiadanie można przeczytać na stronie internetowej „Znaku”. Polecam wszystkim także wiersze pani Magdaleny opublikowane w tomach Kot i kloszardzi (Płock,2007) i Kiedy Pan Bóg pił butelkę Stocka (Płock, 2004).

Sławka

Broniewski. MIŁOŚĆ, WÓDKA, POLITYKA

2012-01-18T07:55:00.001+01:00

Polecam Państwu, moim zdaniem, najciekawszą książkę, która ukazała się jesienią ubiegłego roku.

Mariusz Urbanek „Broniewski. MIŁOŚĆ, WÓDKA, POLITYKA”

Wydawnictwo ISKRY 2011

Polecam nie dlatego, że sprzedała się już, po kolejnych dodrukach, w nakładzie ponad 10 tysięcy egzemplarzy i także nie dlatego, że w plebiscycie przeprowadzonym wśród internatów www.salonkulturalny.pl zajęła drugie miejsce w kategorii na Najlepsze Książki 2011 Roku – Literatura Faktu. Po prostu naprawdę warto. Młodsze pokolenie Broniewskiego już nie zna, a starsze... kojarzy Go głównie jako poetę PRL – u.

Urbanek w 50 lat po śmierci portretuje na nowo Poetę. Uzupełnia ten obraz, wypełnia brakujące szczeliny, zachęca do wstrzymania się przed pochopnym zaszufladkowaniem.

Opowiada o Broniewskim legioniście Piłsudskiego, osadzonym stalinowskim więźniu, żołnierzu Andersa, którego skierowano na przymusowy urlop w Jerozolimie. Mając szansę pozostania na emigracji w Londynie, wybrał powrót do kraju dowiedziawszy się o „istnieniu” i odnalezieniu żony Marii Zarębińskiej. Przyjazdem do Polski skazuje się na kategorię „poety komunistycznego”. Jednak można pokusić się o myśl, że właśnie tylko w poezji odniósł życiowy sukces. Zawsze był w zgodzie ze sobą, był szczery i wierny sobie, wartościom, w które wierzył i za które płacił zdrowiem i życiem. Książka Urbanka skierowana jest więc do czytelnika posiadającego w sobie ambicję, przestrzeń wewnętrzną i odwagę samodzielnego wyrobienia sobie opinii, który nie przyjmuje bezkrytycznie sądów innych.

To dla czytelnika spotkanie sam na sam, w cztery oczy, z biografią Poety i zawiłościami epoki, w której żył. Niezapomniane głębokie doświadczenie literackiego obcowania z postacią genialnego Poety, którego niemal każdy wiersz jest jak wyrwany z wnętrza organizmu. Wiele z nich wzruszeniem chwyta czytelnika za gardło. Szczerze polecam.

Zapraszam do Książnicy Płockiej na spotkanie z autorem Mariuszem Urbankiem, które poprowadzi Jerzy Kisielewski – dziennikarz Polskiego Radia pr. II

23 lutego 2012, godz.18.00

Ewa

Zapach czekolady. Opowiadania i wiersze dla dzieci

2012-01-16T14:21:00.002+01:00

Zapach czekolady to zbiór 33 wierszy i opowiadań dla najmłodszych autorstwa 3 pokoleń gwiazd polskiej literatury dla dzieci, m.in. Danuty Wawiłow, Joanny Papuzińskiej, Wandy Chotomskiej, Doroty Gellner, Anny Onichimowskiej, Natalii Usenko i Grzegorza Kasdepke.

Warta polecenia książka do czytania i śpiewania, ponieważ niektóre z zamieszczonych tu wierszy to także teksty znanych przedszkolakom piosenek (np. Szybko! Danuty Wawiłow). Ale nie tylko. Jeśli macie w domu przedszkolaka, który wciąż zadaje Wam mnóstwo pytań, a Wy nie zawsze macie pomysł na zaspokojenie ciekawości waszego dziecka – ta książka jest dla Was.

Będziecie mile zaskoczeni, kiedy odkryjecie, że zbiorek jest połączeniem klasyki literatury dla dzieci z najnowszymi tekstami młodych autorów idealnie dobranymi tematycznie. Niewymagające reklamy nazwiska autorów gwarantują dzieciom rozrywkę z najwyższej półki, a rodzicom wspomnień czar własnego dzieciństwa i świeże spojrzenie na zawsze aktualne problemy najmłodszych związane z przedszkolem, szkołą, przyjaźnią, uczuciami itp. Dorośli polubią tę książkę również ze względów praktycznych, bo oprócz różnorodności tematyki i tekstów okolicznościowych, dodatkową zaletą książki jest zwięzłość zawartych w niej tekstów. Maksimum treści przy minimum formy, czyli to, co zapracowani rodzice lubią najbardziej.

Zbiorek zawiera wiele ciekawych pytań i pełnych humoru odpowiedzi, pozwalających osłodzić niejedną gorycz początkującego przedszkolaka, wszak zbiorek otwiera kuszący Zapach czekolady autorstwa Danuty Wawiłow.

Jeśli jesteście ciekawi, kim są rozbrykonie, jak Kajetan uratował królewnę Śnieżkę, czy fajnie byłoby mieć dziesięć rąk, skąd wzięła się na niebie złota koparka i jak się robi kąpiel na smutki - koniecznie sięgnijcie po Zapach czekolady i delektujcie się nim do woli nie tylko w długie zimowe wieczory. Wydawnictwu „Drzewko Szczęścia” gratuluję trafnego pomysłu, bo to świetna propozycja na rodzinne czytanie, rozmawianie i wspominanie.

Ola

Szepty

2012-01-09T07:48:00.003+01:00

„Szepty” to obyczajowa powieść o wzajemnych relacjach dwóch, wydawałoby się, najbliższych sobie kobiet: matki i córki.

Z pozoru ich życie wygląda idealnie. Felicja Lipecka, zwana Funią, to dziarska prawie osiemdziesięciolatka, która po chorobie musi przeprowadzić się do domu swojej córki Danieli i jej męża. Ponieważ córka nie dopuszcza matki do żadnych domowych obowiązków, ta, mając dużo czasu, spotyka się często ze swoimi przyjaciółkami, z którymi tworzą klub „Alebabki”. Panie te, pełne radości życia, spędzają czas na zajęciach uniwersytetu trzeciego wieku, na seansach filmowych i na towarzyskich spotkaniach, gdzie gra w karty albo kości, dobre domowe jedzenie i trunki są obowiązkowe.

Z drugiej strony poznajemy życie córki Danieli, w pięknym domu, z dobrym, kochającym i wspierającym mężem.

Jednak ta sielanka rodzinna jest złudna. Wzajemne relacje Funi i Danieli przepełnione są licznymi pretensjami i przemilczanymi oskarżeniami. Wydarzenia z przeszłości, przedstawiane z punktu widzenia matki, okazują się być zupełnie inaczej odbierane i interpretowane przez córkę, a nieporozumienia te, nigdy głośno niewypowiedziane, sprawiły, że do dziś kobiety te nie potrafią się do siebie zbliżyć. Funia postrzega córkę jako wiecznie niezadowoloną, wścibską i niewdzięczną, natomiast Daniela czuje żal do matki o nieobecność w jej życiu oraz o to, że zawsze ważniejsze dla niej było „błyszczenie na salonach” niż dziecko.

„Szepty” to książka wciągająca, dojrzała i mądra, nie brak w niej humoru i dystansu do świata, prowokująca do refleksji i głębszych przemyśleń, a zaskakujące zakończenie sprawia, że czytelnik na długo pozostaje pod dużym wrażeniem.

Iwona L

M@rtyna

2012-01-03T10:02:00.002+01:00

Martyna to poruszająca historia tytułowej bohaterki i jednocześnie inspiracja do udziału w projekcie literacko-internetowo-filmowym. Jest zaproszeniem do świata czułości, delikatności i typowej dla autora eksplozji emocji oraz do pokierowania dalszymi losami Martyny.

Przeczytajcie książkę, wejdźcie na stronę www.martyna.tv i dowiedzcie się jak przeżyć przygodę literacką z Januszem L. Wiśniewskim, a może już to zrobiliście?

Ola

Opowieści zielone

2011-12-19T13:01:00.000+01:00

Witold Koehler (1909-1988), urodzony na Wołyniu światowej sławy płocczanin. Leśnik, hilopatolog, entomolog i formikolog w książce „Opowieści zielone” (wyd. 1985) wspomina swoje młode lata.

Dwa pierwsze rozdziały „Larwa” i „Poczwarka” poświęca młodości durnej i chmurnej spędzonej w Płocku. Razem z autorem odbędziemy podróż w przeszłość. Pospacerujemy ul. Kolegialną, która była wówczas najważniejszym deptakiem miasta, zajrzymy do teatru, przemierzymy cały przedwojenny Płock wzdłuż i wszerz. Odwiedzimy Borowiczki, Kostrogaj, Kępę Niemiecką. Jeśli wagary, to tylko w popłacińskim lasku. Wszystko okraszone humorem w duchu Kornela Makuszyńskiego. Sztubackie wybryki wywołują uśmiech.

W cz. 3 „Imago” Koehler opisuje swoją drogę do wymarzonego zawodu leśnika, którego wybór ojciec autora skwitował jednym zdaniem „ech miałby być niczym - niech będzie leśniczym”.

Na kartach książki pojawia się wielu znanych i nieznanych płocczan. Może odnajdziemy w ich osobach swoich dziadków?

Znakomita gawęda o tym, co minęło, o tym, co ukształtowało osobowość młodego człowieka. O małej ojczyźnie, która jest w nas niezależnie od tego, jak daleko los nas zawiedzie. O tym, że warto marzyć. O tym, że zdobywanie wiedzy nie musi być męczące, a śmiech i żart nikomu nie szkodzą. Opowieść Witolda Koehlera zawiera uniwersalny przekaz, żeby dostrzegać świat wokół nas, ten na wyciągnięcie ręki.

Warto polecić także inne książki autora:

„Przyjaźnie nieludzkie” (wyd. 1987) – kilka niezwykle ciepłych opowieści o psach, kotach i innych żyjących wokół nas zwierzętach. „Zwierzęta czekają” (wyd. 1981) - prekursorska na polskim rynku książka o prawach zwierząt, a także wiele innych tytułów dostępnych w naszych bibliotekach.

Więcej o autorze możemy przeczytać w publikacji Romany Krystyny Kuffel „Jagiellończyków biografie niepospolite” (Płock 2006)

Sławka

Na pierwszy ogień... Tragedyja Płocka

2011-12-16T09:00:00.001+01:00

„Tragedyja Płocka”, o wiele mówiącym podtytule : ”Legenda o zazdrości księcia Siemowita rymem i obrazem przedstawiona”, to pozycja w zbiorach regionalnych Książnicy Płockiej godna polecenia miłośnikom historii Płocka. W książce opisane są dzieje Siemowita III, księcia Płocka i Mazowsza w latach 1370-1381.

Polecam ją szczególnie początkującym historykom ponieważ opowieść o porywczym księciu podana jest tu w formie, która zadowoli zarówno tych, co wolą zażyć gotową informację historyczną w postaci pigułki, jak i tych, którzy potrzebują przekazu niestandardowego, działającego na wyobraźnię, mniej historycznego a bardziej literackiego. Pierwsza część książki jest bowiem komiksem historycznym. Jego twórcami są utalentowany rysownik Jacek Frąś i autor scenariusza Grzegorz Janusz. Jeśli ktoś nie zna historii o okrutnych postępkach księcia wobec swojej drugiej żony Anny Ziębickiej i ich jedynego syna Henryka, zagłębienie się w lekturę komiksu będzie ciekawym przeżyciem. Stworzona na jego potrzeby legenda zawiera klasyczne dla tej formy przekazu elementy: nastrój grozy, ingerencję sił nadprzyrodzonych w sprawy ludzkie w postaci diabłów i wciągającą historię zakończoną sprawiedliwie wymierzoną winowajcy karą.

Uzupełnieniem komiksu jest świetne opracowanie dziejów Mazowsza i księstwa płockiego z czasów Siemowita III. Jest to mała książeczka autorstwa Małgorzaty Kwiatkowskiej pt. „Dzieje Siemowita III Piasta Płockiego urodzonego przed 1313 r. – zmarłego w 1381 r.” Jej atrakcyjność podnoszą ciekawe, rozjaśniające tło historyczne przypisy.

Bogatą formę graficzną wydawca - Płocka Galeria Sztuki - uzupełnił kopią jednej z dwóch mazowieckich monet tzw. półgroszem, wybitym z okazji zjednoczenia wszystkich ziem Mazowsza za panowania Siemowita III . Na awersie tej monety będącej podobno rzadkością numizmatyczną, widnieje charakterystyczny napis - MONETA SEMOWITI a na rewersie - DUSIS MAZOWIE.

Iwona

...Bloga czas zacząć!

2011-12-14T10:58:00.000+01:00

Witamy wszystkich na naszym nowym blogu, zapraszamy do lektury oraz do odwiedzania naszej biblioteki