poniedziałek, 4 sierpnia 2014

Obłęd 44 - Piotr Zychowicz

           Obłęd - inaczej paranoja, czyli stan choroby umysłowej – w tym przypadku autor sugeruje stan polskich elit rządzących (na emigracji i w kraju) podczas okupacji hitlerowskiej na ziemiach polskich, natomiast cyfry 44 sugerują rok, kiedy ta choroba najdotkliwiej zaatakowała umysły i jej katastrofalne skutki są odczuwalne do dziś.
         Autor należy do młodego pokolenia historyków, prezentujących alternatywne scenariusze historii - w skrócie: „co by było gdyby…”
Na ponad 480 stronach autor próbuje przekonać czytelnika, że Rząd Polski na emigracji podejmował nieracjonalne decyzje, sprzeczne z logiką i z instynktem samozachowawczym. Książka kładzie nacisk na fakty, które potwierdzają niewłaściwe wybory dokonywane przez elity, np. traktowanie Rosjan jako sojuszników, mimo iż zajęli połowę terytorium kraju autor osądza jako postępowanie nieracjonalne.
Sama lektura jest bardzo ciekawa i wciągająca, zawiera wiele interesujących informacji, pomijanych przez podręczniki, jak m.in. współpraca wojsk niemieckich z Armią Krajową w zwalczaniu partyzantki komunistycznej. Na potwierdzenie swoich tez pisarz odwołuje się do źródeł historycznych, dokumentów operacyjnych czy też do doktryn politycznych.
            Dyskusja na temat powstań praktycznie zawsze budzi spory i jest trudna do jednoznacznej oceny w Polsce, gdzie w ciągu ostatnich 200 lat było 8 lub 10 powstań (rewolucja 1905 i powstanie w getcie warszawskim – czy je wliczamy?), z czego niewiele było wygranych. O zwycięskich powstaniach nie ma dyskusji, bo i o czym by dyskutować? W przypadku przegranych zawsze następuje szukanie winnych; a według autora tej książki winne są chore psychicznie elity rządzące. 
            Książka jest właściwie oparta na krytyce niemalże każdego posunięcia rządu emigracyjnego, jak i Armii Krajowej, względem jednego, jak i drugiego okupanta. Nie tylko neguje decyzję o wznieceniu powstania przeciwko Niemcom w 1944 roku, ale i wcześniejsze decyzje, np. dotyczące Akcji Burza i zaniechania ochrony polskiej ludności, eksterminowanej na Podolu przez Ukraińców.
            Uważam, że warto przeczytać tę książkę ze względu na nowe podejście do tematu, jak i dobry i przystępny język.

Jan P.

piątek, 18 lipca 2014

Anna Klejzerowicz - Córka Czarownicy

             Córka Czarownicy to kontynuacja książki pt. Czarownica. Akcja toczy się w tej samej wsi pod Gdańskiem, jednak przesunięta jest o kilka lat, kiedy Małgosia – dziewczynka z pierwszej części – jest już studentką i przyjeżdża w swoje rodzinne strony, aby spędzić wakacje w miejscu, które kocha. To na niej autorka skupia swoją uwagę.
          Powieść napisana w nieco innym klimacie niż Czarownica. Pojawia się dużo więcej tajemniczości, walki z przeszłością, a także nowi bohaterowie. Czytelnik odnajdzie tu także wątek kryminalny, który spaja całą fabułę. To właśnie wokół niego toczą się wszystkie wydarzenia i działania bohaterów. Wieś zmienia się za przyczyną jej mieszkańców, którzy dorastają, starzeją się. Niezmienna natomiast jest miłość do tego miejsca, do ludzi i zwierząt.          Autorka nie zapomniała, aby także w tej książce zaakcentować wartości, takie jak rodzina, zaufanie, wzajemna pomoc, troska o przyszłość i dobre relacje międzyludzkie. Prawda musi wygrać, zaś zbrodnia zostać ukarana. Nie wszystko jest takie, jakim się wydaje.
Można zauważyć większą liczbę opisów zdarzeń w porównaniu do pierwszej części, co w pewnym momencie może wzbudzić nerwowość u Czytelnika, gdyż odnosi On wrażenie, że rozwiązanie problemu jest bardzo dalekie. Rekompensatą jest jednak zakończenie, które daje nadzieję na przyszłość i wiarę w sprawiedliwość.

Joasia K.

środa, 16 lipca 2014

Anna Klejzerowicz - Czarownica




       Tytułowa czarownica to tak naprawdę żyjąca w czasach współczesnych Polka Ada, która pomimo młodego wieku, przeszła w życiu to, co najgorsze – jej córka zginęła w wypadku samochodowym, a następnie jej mąż popełnił samobójstwo. Ada ucieka od zgiełku miasta i odnajduje ukojenie w spokojnej wsi pod Gdańskiem, gdzie przygotowuje lalki na potrzeby teatru. Nie tylko Ada, „miastowa kobieta”, wybrała to miejsce na swój dom. Także Michał, za namową przyjaciół odwiedza tę wieś. Jest pod jej urokiem, a także pod urokiem Ady, którą właśnie z tego powodu nazywa Czarownicą. Opuszcza miasto i wiąże swoje życie z uroczą wsią i jej mieszkańcami.
            Czarownica to opowieść o ludzkich problemach, tajemnicach i niepisanych zasadach panujących między ludźmi. Czy alkoholizm jednej z mieszkanek wsi i trudne warunki dorastania jej córki pozostaną obojętne dla sąsiadów? Z pewnością dziewczynka odegra dużą rolę w życiu głównych bohaterów.
            W tej książce Czytelnik odnajdzie zwykłe życie, kolory polskiej wsi, faunę i florę, ale i uczucia, emocje. Czyta się ją z przyjemnością i zaciekawieniem. Między wersami odnajdujemy własne pragnienia i przekonujemy się, że nie wszystko jest takie, na jakie wygląda, że nie należy wydawać sądów na podstawie pierwszego wrażenia. Każdy ma swoją historię, która go kształtuje.
            Czarownica to książka dla każdego, bez względu na wiek czy płeć. Zmusza do refleksji, jednak w bardzo łagodny sposób. Znajdziemy w niej chwile zadumania, podejmowania trudnych decyzji, ale też natychmiastowe zmiany akcji. Czytaniu towarzyszą różne emocje. Czas z nią spędzony jest czasem dobrze wykorzystanym. Na pewno warta przeczytania.
             Joasia K.